Kapitalistyczna industrializacja

Początek stadium kapitalistycznej industrializacji datuje się od 1769 r., tj. od wynalezienia maszyny parowej, a następnie mechanicznej przędzarki i krosna mechanicznego. Na szerszą skalę industrializacja ta zaczęła się od 1784 r., tj. od zastosowania maszyny parowej w przemyśle włókienniczym, a następnie, w 1788 r., w hutnictwie (do pieców hutniczych). Industrializacja, czyli uprzemysłowienie, jest to proces zastąpienia produkcji opartej na pracy ręcznej produkcją maszynową. Industrializacja jest zarazem procesem zmiany struktury gospodarki narodowej; jej postępy prowadzą do wzrostu udziału produkcji przemysłowej w produkcji, globalnej oraz wzrostu udziału zatrudnionych w przemyśle w ogólnej liczbie zatrudnionych. Industrializacja jest procesem ciągłym. Mówiąc o stadium kapitalistycznej industrializacji, mamy na myśli okres przebudowy gospodarki polegający na wypieraniu produkcji manufakturowej przez przemysłową. O jego zakończeniu świadczy więc fakt dominacji produkcji przemysłowej w ogólnej wartości produkcji danego kraju, Kapitalistyczna industrializacja była związana przede wszystkim z postępami sił wytwórczych w przemyśle lekkim, zwłaszcza włókienniczym.. Począwszy od wynalezienia w 1779 r. przez Cromptona mechanicznej, przędzarki mulejowej i w 1787 r. przez Cartwrighta mechanicznego warsztatu tkackiego, technika i technologia fabrycznej produkcji włókienniczej były ciągle ulepszane, a jej finałowym niejako wynalazkiem tego, etapu była automatyczna przędzarka Robertsa (tzw. selfaktor), wdrożona do produkcji w 1830 r.
System reklamy Test