Prawidlowosc rozwoju

Ustrój socjalistyczny jest jeszcze zbyt młodą formacją społeczną, by można było sformułować precyzyjnie prawidłowości jego rozwoju w długich okresach. Jest niewątpliwe, że prawo ruchu występuje i działa także w ustroju socjalistycznym. Jego działanie różni się bądź może się różnić jakościowo od działania w ustroju kapitalistycznym. Stosunki ekonomiczne socjalizmu nie zawierają antagonistycznych sprzeczności, mogą więc być niejako na bieżąco dostosowywane do zmieniających się sił wytwórczych. Dlatego cechą ustroju socjalistycznego nie jest rozwój dokonujący się w ramach długookresowych cykli strukturalnych ani występowanie kryzysów. Mówiąc, że działanie prawa ruchu w socjalizmie różni się bądź może się różnić od jego działania w kapitalizmie, mamy na myśli, że nie jest to różnica występująca sama przez się, niejako automatycznie. Stosunki ekonomiczne ze swej natury są mniej dynamicznym elementem sposobu produkcji. Centrum musi przeto w socjalizmie stale czuwać nad tym, by nie odstawały one od sił wytwórczych. Dostosowywanie tych stosunków zależy w dużym stopniu od zmian w systemie zarządzania i planowania. Te zaś zależą od nadbudowy, a więc nie tylko od Centrum gospodarczego, lecz i władz społeczno-politycznych. Mogą one z różnych przyczyn opóźniać, hamować bądź niewłaściwie dostosowywać stosunki ekonomiczne do wymogów sił wytwórczych. Może to prowadzić do zakłóceń w funkcjonowaniu mechanizmu gospodarczego. W krańcowych przypadkach, gdy niedostosowywanie to trwa przez długi okres, gdy reformy gospodarcze są wciąż odkładane bądź mają cząstkowy lub mało znaczący charakter — może dojść do sytuacji kryzysowej noszącej cechy strukturalnego kryzysu.
System reklamy Test