Kierunki inwestycji

Ogólne kierunki inwestycji i ich strukturę determinują kierunki rozwoju sił wytwórczych, tzn. prawo postępującego rozwoju sił wytwórczych oraz cel produkcji danej formacji społecznej (nazywany często w literaturze podstawowym prawem ekonomicznym). Podstawowe proporcje gospodarki narodowej, przy tak zdeterminowanych głównych kierunkach i strukturze inwestycji, są określone przez prawa reprodukcji oraz techniczno-bilansowe prawa produkcji. Jest zrozumiałe, że gdy dokonuje się alokacji określonej części akumulowanych środków w dziale I, tj. produkującym dobra inwestycyjne, to narzuca to od razu, zgodnie z prawami techniczno-bilansowymi, konieczność przeznaczenia określonych sum na inwestycje w dziale III, produkującym surowce dla działu I, a także w dziale II, produkującym środki konsumpcji, który musi zwiększyć ich wolumen dla nowo zatrudnionych przy budowach w działach I i III. Dopiero w tak określonych ramach rola regulatora inwestycji docelowych (perspektywicznych) przypada prawu wartości. Jego sygnały produkcji sprawiają, że poszczególne gałęzie produkcji rozwijają się szybciej niż inne, gdyż w nich właśnie są największe możliwości obniżenia kosztów produkcji bądź możliwości wytwarzania nowoczesnych, poszukiwanych wyrobów, których realizacja przynosi z reguły nadzwyczajne zyski.
System reklamy Test